บทที่ 18 ฟื้นความจำ

หนึ่งสัปดาห์หลังจากนั้น ร่างสูงโปร่งยืนมองออกไปนอกกระจกบานใหญ่บนตึกสูงระฟ้า  เสียงเปิดประตูดังขึ้นเจษฎาเดินเข้ามาพร้อมกับมือที่ถือแฟ้มเอกสารมาด้วย

“คุณคิรินทร์ครับ นี่ครับเอกสารที่คุณต้องเซ็น”

ร่างสูงโปร่งหันมาพร้อมกับปลดกระดุมเสื้อสูทออกแล้วทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ทำงานตัวโปรดที่เขาใช้ประจำ

“น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ