บทที่ 1 โจรล่าพรหรมจรรย์

บรรยากาศภายในห้องจัดเลี้ยงแบบวีไอพีที่โรงแรมระดับห้าดาวแห่งหนึ่ง บรรดาซีอีโอหนุ่มแห่งกลุ่มพันธมิตรได้นัดหมายกันมาที่นี่เพื่อพูดคุยเกี่ยวกับธุรกิจเชิงสังสรรค์ไปในตัว และแน่นอนว่าการมาของพวกเขาในแต่ละครั้งนั้นมักหลีกหนีไม่พ้นสุราและนารี เนื่องจากพวกเธอเหล่านั้นจะช่วยให้การพูดคุยเกี่ยวกับธุรกิจมีอรรถรสมากยิ่งขึ้น

“เอาใจเขาเข้าไว้ คนนั้นน่ะ แล้วเธอจะสบาย”

เจ้าของคำพูดทำหน้าพยักพเยิดไปทางชายหนุ่มใบหน้าคมคร้ามที่กำลังละเลียดวิสกี้ชั้นดีอยู่ตรงโต๊ะถัดไปไม่ไกลนัก…คล้ายจะรู้ตัวว่ากำลังถูกจับจ้อง สายตาคู่คมปรายมองมายังหญิงสาวทั้งสองที่เพิ่งพาร่างเข้ามาในห้องนี้ได้ไม่นาน ก่อนส่งยิ้มเล็กๆ มาให้อย่างรู้ความหมายในกันและกันดี

“สวัสดีค่า บอสทั้งหลายของเก๋”

หล่อนเดินตรงเข้าไปยังโต๊ะสังสรรค์ทันทีเมื่อสายตาหลายคู่กำลังมองมาด้วยความสนใจ เสียงหวานเอ่ยทักทายพร้อมรอยยิ้มพิมพ์ใจ แม้จะอายุขึ้นเลขสี่แล้วแต่ความสวยของหล่อนก็ยังคงเหมือนเดิม หากให้ไปยืนปะปนกับหญิงสาวที่มีอายุสามสิบต้นๆ แล้วแยกจากกันไม่ออกก็คงไม่แปลกนัก ทั้งนี้มาจากการที่เจ้าตัวดูแลตัวเองเป็นอย่างดีมาตลอดนั่นเอง

“มาสิ”

เอ่ยจนเกือบกระซิบกับหญิงสาวที่ยืนหลบอยู่ด้านหลัง พลาง

แอบกระตุกแขนเบาๆ ให้เดินตามเมื่ออีกฝ่ายยังคงทำกล้าๆ กลัวๆ สายตาจิกกัดปรายมองอย่างไม่พอใจ ด้วยกลัวว่าหญิงสาวที่พามาในวันนี้จะทำให้ต้องเสียลูกค้าชั้นดีไป

“คุณริทขา วันนี้เก๋พาน้องแคทมาแนะนำให้รู้จัก รับรองว่าไม่ทำให้ผิดหวังแน่นอนค่ะ”

เจ้าตัวปราดเข้ามาจนแทบจะนั่งตัก จนปริชญ์ต้องเอี้ยวตัวหลบอย่างสุภาพพลางส่งยิ้มชวนให้ใจละลายกลับไป รอยยิ้มเผยเขี้ยวเสน่ห์ของเขาทำให้คนมองแทบอยากลดอายุลงไปจากนี้อีกสักสิบปี เผื่อว่าจะโชคดีได้เป็นคู่ควงของซีอีโอหนุ่มหล่อแห่งเคพี อินเตอร์กรุ๊ปกับเขาบ้าง

เคพี อินเตอร์กรุ๊ป ทำการค้าเกี่ยวกับธุรกิจอลูมิเนียมไปหลายประเทศทั่วโลก ชื่อเสียงของปริชญ์จึงเป็นที่รู้จักกันในนามเสือร้ายแห่งวงการธุรกิจอลูมิเนียม เพราะเขาครองตลาดด้านนี้มานานหลายปีโดยไม่มีใครมาแทรกแซงได้นั่นเอง

“แคท? แคทที่แปลว่าแมว แมวยั่วสวาทหรือเปล่า”

สายตาคู่คมจับจ้องร่างอิ่มเป็นประกายฉ่ำเยิ้ม ขณะดึงรั้งร่างนั้นให้นั่งลงข้างๆ จนแนบชิด แคทลียานั่งเกร็งกลั้นหายใจจนรู้สึกอึดอัด เมื่อกลิ่นน้ำหอมของผู้ชายโชยมาปะทะจมูก หล่อนไม่ชินกับกลิ่นของมันแม้สักนิด

กลิ่นกายของเขาทำให้หล่อนรู้สึกประหม่า ยิ่งมาอยู่ท่ามกลางวงล้อมของบรรดาเสือผู้หญิงตัวยงด้วยแล้ว ทำให้เจ้าหล่อนถึงกับนั่งก้มหน้างุดด้วยความอับอาย…หากไม่ต้องการเงินเร่งด่วน สาบานได้ว่าหล่อนจะไม่มีวันมารับงานแบบนี้โดยเด็ดขาด หญิงสาว

บอกตัวเองอย่างนั้น ขณะท่อนแขนแกร่งโอบกระชับร่างของตนจน

แน่นมากยิ่งขึ้น จนใบหน้าซุกซบอกแกร่งของเขาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว

“น้องแคทเธอยังใหม่ อย่าให้ช้ำนะคะคุณริท”

“สนใจแต่คุณริทนะครับ คุณเก๋”

หนึ่งในนั้นเอ่ยแทรกขึ้นมาทันที เมื่อเห็นว่าตนไม่มีสาวมาให้กอดเหมือนเพื่อนร่วมพันธมิตร เรียกเสียงหัวเราะเล็กๆ จากวงสนทนาขึ้นมาทันที

“แหม ก็ไม่ได้ออเดอร์เก๋ไว้ล่วงหน้านี่คะ แต่ถ้าต้องการตอนนี้บอกได้นะคะ เด้กๆ พร้อมเสมอ”

“ฮ่าๆ งั้นผมขอแจ๋วๆ แบบคุณริทก็แล้วกัน พอจะหาให้ผมได้บ้างมั้ย”

“ได้อยู่แล้วค่ะ ระดับเก๋เสียอย่าง”

หญิงสาวยิ้มพราว พลางขยิบตาอย่างรู้กันในความหมาย

“คุณเก๋เขาบอกเธอมั้ย ว่าหน้าที่ของเธอคืออะไรบ้าง”

ปริชญ์โน้มใบหน้าลงมากระซิบ เมื่อเห็นว่าหญิงสาวอีกคนเดินออกจากห้องนี้ไปแล้ว ร่างในอ้อมกอดของเขารีบละล่ำละลักออกมาเสียงสั่น

“บะ…บอกค่ะ”

พยักหน้าทั้งที่ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าค่ำคืนนี้จะต้องพบเจอกับอะไรบ้าง รู้เพียงแต่ว่าต้องเอาใจผู้ชายคนนี้ให้มากที่สุด เพราะหากเขาติดใจแล้วความสุขสบายในชีวิตก็จะตามมาเอง

“อืม…”

ชายหนุ่มเผยยิ้มอย่างพึงใจ ก่อนละเลียดวิสกี้ต่ออย่างใจเย็น ท่ามกลางการพูดคุยธุรกิจที่หญิงสาวในอ้อมกอดของเขาไม่มีวันเข้าใจ เพราะหน้าที่ของหล่อนคือบริการเขาเท่านั้น ท่อนแขนแข็ง แกร่งพาดโอบหัวไหล่กลมมนเอาไว้ ฝ่ามืออุ่นร้อนไล้ไปมาบนผิวนุ่มลื่นราวแพรไหม จนเจ้าตัวต้องห่อไหล่ด้วยความรู้สึกแปลกประหลาดที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อนในชีวิต