บทที่ 22 อดีตสีดำ (3)

เสียงเรียกเบาๆ ปลุกให้ปริชญ์ตื่นจากภวังค์ จากที่เขาปล่อยใจให้จมดิ่งสู่อดีตที่แสนเจ็บปวดอีกครั้ง เป็นเพราะคีตกวีเห็นคู่สนทนานิ่งเงียบไปนานจึงเอ่ยทำลายความเงียบขึ้นมา ด้วยเห็นว่าเวลาล่วงเลยไปจนบ่ายคล้อย

ปริชญ์ยิ้มเฝื่อน ก่อนที่จะพากันลุกขึ้นเพื่อไปยังสนามกอล์ฟเศษอารมณ์ที่ยังคงคั่งค้างทำให้เขาหมดสนุกก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ