บทที่ 54 ซ่อนเสน่หา (7)

“ผมไม่หลงกลผู้หญิงมารยาร้อยเล่มเกวียนอย่างคุณหรอก”

ชายหนุ่มกัดฟันกรอด ยามนี้รับรู้ได้ว่ากำลังตกเป็นรอง เขายอมรับว่าหล่อนมีเสน่ห์อย่างร้ายกาจ หลอกล่อให้คนที่ได้ใกล้ชิดหลงเข้าไปติดกับอย่างง่ายดาย แต่เขาจะไม่ยอมเป็นแมลงโง่ที่ลุ่มหลงในความงามของดอกไม้ป่าจนถูกจับกินเป็นอาหาร ความต้องการที่กำลังปะทุขึ้นอ...