บทที่ 59 ชายร้อยเล่มเกวียน (3)

จู่ๆ วรรณเลขาก็เอ่ยขึ้น มันเป็นวิธีเดียวที่หล่อนจะได้อยู่ใกล้ชิดกับเขามากกว่านี้ หากทำได้ หล่อนอยากย้ายสำมะโนครัวมาอยู่ที่บ้านหลังนี้เสียด้วยซ้ำ

“หากน้องวรรณเป็นห่วงพี่สาวขนาดนี้ พี่จะว่าอะไรล่ะครับ”

รอยยิ้มกระชากใจส่งมาให้ รอยยิ้มเผยเขี้ยวเสน่ห์ของเขานี่แหละที่ล่อหลอกให้วรรรเลขาเดินเข้าไปติดกับดั...