บทที่ 2 มีแฟนหรือยัง 1/2
พี่เตก็ชอบเลี้ยงมันเหมือนกันเจ้าชาบูเป็นเเมวที่ฉันกับเขาไปเจอมันนอนหลับอยู่ข้างถนน เเละฉันอยากจะเลี้ยงมันเเต่เเม่ฉันดันเเพ้ขนเเมว ตอนนั้นฉันเลยขอให้พี่เตเลี้ยงมันเเทน เเล้วดูตอนนี้สิมันเจ้าเนื้อกว่าเดิมเยอะเลย พุงพุ้ยไม่ต่างจากฉันเลยสักนิด - -
"เปี๊ยกลงมาข้างล่างเดี๋ยวก็ตก"
"รู้เเล้วค่าา"
ฉันยู่จมูกใส่เขา ก่อนจะค่อยๆ หย่อนตัวลงมาพี่เตไม่ได้สนใจฉันสักเท่าไหร่เพราะเอาเเต่ยืนรดน้ำต้นไม้ท่าเดียว เขาไม่ค่อยสนโลกโดยเฉพาะฉันเนี่ยเเหละที่เขาไม่ค่อยสนใจ ทำเป็นเมินไม่มองอย่างกับฉันเป็นฝุ่น เฮอะ!
"อ๊ะ! อ้ากกกก!!! "
ตุบ!
ตามคาดคุณพระช่วยพี่เตเเช่งฉันบอกว่าเดี๋ยวตก เเล้วมันก็เป็นไปตามที่เขาคาดเอาไว้ฉันเผลอก้าวขาผิดจังหวะไปเเค่ไม่กี่วินาทีโลกหมุนจนฉันหล่นลงมานั่งด้นจุมปุ๊กกับพื้นหญ้าบ้านเขาเรียบร้อย
โอ้ย! เจ็บก้นเป็นบ้าเลย ทำไมฉันต้องมาทำสิ่งที่หน้าอายต่อหน้าเขาด้วยเล่า TT
"ซื่อจนบื่อ"เเละนั่นเป็นเสียงคำอวยพรจากเขา นอกจากเขาจะไม่ช่วยฉันเเล้วเขายังไม่หันมามองฉันอีกต่างหาก
"อะ..โอ้ย"
เรียวคิ้วของฉันมันขมวดเข้าหากันเเน่น ใบหน้าบูดเบี้ยวสิ้นดี จะบอกให้ว่านอกจากพี่เตเขาจะไม่เหลียวแลฉันแล้ว ข้อเท้าฉันมันยังทรยศฉันอีกต่างหาก! อย่าพึ่งมาเป็นอะไรตอนนี้ได้ไหมฉันต้องใช้ขาในการวิ่งตามเขาอีกเยอะนะ!
"เเล้วจะนั่งเล่นกับพื้นอีกนานไหม"
"ถ้าลุกเองได้ลุกไปนานเเล้ว.. เเต่ขาบ้านี่มัน"ฉันบ่นอุบอิบมือนวดขาตัวเองยกใหญ่
"อ่อย"
"อ่อยบ้าอะไรเล่า หนูเจ็บของจริง! "ฉันกระเเทกเสียงใส่อย่างไม่สบอารมณ์ สายตามองเขาค้อนนิดๆ ก่อนที่เจ้าตัวเองจะยอมวางสายยางเเล้ววิ่งมาดูฉันเเทน
ทำไมเขาถึงชอบหาว่าฉันอ่อยอยู่เรื่อยเลย ทั้งๆ ที่ฉันใสซื่อขนาดนี้ ถ้าเป็นเเฟนเก่าตัวเองล่ะสิไม่ว่า เขามีเเฟนเก่าด้วยหรอ นี่ฉันคิดอะไรอยู่เนี่ย! เอ๊ะ.. หรือว่าที่เขาไม่มองฉันอาจเป็นเพราะเขายังลืมเเฟนเก่าไม่ได้งั้นเหรอ เเต่คนอย่างพี่เตเนี่ยนะจะมีเเฟน เอ๊ะ! หรือมีเเต่ไม่บอกฉัน!
ฮืออ! ไม่ได้นะ เขาจะมีเเฟนไม่ได้เด็ดขาด ขนาดฉันโตมาขนาดนี้ยังไม่เคยมีเลยนะ!
"พี่เต.."
"อืม.."เขาขานรับลำคอ คนตรงหน้าย่อเข่าข้างนึงลงข้างๆ ฉันก่อนที่ร่างของฉันจะถูกเขาอุ้มจนตัวลอย ใบหน้าคมของเขามีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นมาเล็กๆ เเต่มันก็ยังทำให้เขาดูดีไม่น้อย ฉันเผลอเเอบเเตะอั๋งเขาด้วยล่ะ กล้ามหน้าอกเเน่นขนาดนี้ใครมันจะไปทนไหว!
"พี่เตมีเเฟนหรือยัง"ฉันถามออกไปตามตรง ไม่มียางอายเเล้วฉันน่ะตอนนี้ ให้เขาไปหมดเเล้ว
"ถามทำไม"
"เเม่อยากรู้"ฉันโบ้ยประเด็น ขอโทษนะเเม่หนูจำเป็น ><
"เเม่หรือเรา"
"จะใครก็คนเดียวกันนั่นแหละ บอกหนูก่อน"ฉันเร่งเร้า
"พี่จะฟ้องเเม่เราว่าเป็นเด็กขี้โกหก"
"หนูพูดจริง สาบานให้ฟ้าผ่าเลยเอ้า! "ฉันพูดพร้อมกับชูสามนิ้วต่อหน้าเขา
เปรี้ยง!
ฉันหลับตาเเน่นหันหน้าซุกอกพี่เตเเบบไม่ได้ตั้งใจ เเต่ปฏิเสธไม่ได้ว่ารู้สึกดี ยังพูดไม่ทันขาดคำจู่ๆ ฟ้าก็ร้องซะงั้น ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้มันไม่มีทีท่าว่าฝนจะตกเลยนะ หรือมันเป็นเพราะว่าฉันโกหกเขาว่าที่จริงเเล้วมันเป็นฉันเองเนี่ยเเหละที่อยากรู้ว่าพี่เตมีเเฟนหรือยัง ฉันวิ่งตามเขามาตั้งหลายปีพี่เตไม่เห็นจะมีทีท่าว่าสนใจกันบ้างเลย หรือว่าฉันยังโตไม่พอ ฉันสูงได้เเค่นี้นี่เเหละสูงกว่านี้ไม่ได้เเล้ว - -
เเต่เอาเถอะยังไงซะความพยายามมันก็มากกว่าความสูงของฉันก็เเล้วกัน!
"เด็กโกหก"
"..หนูอยากรู้ว่าพี่เตมีเเฟนหรือยัง"
"ทำไมเราอยากเป็นเมียพี่หรือไง"เขาถามพลางยักคิ้วมองฉัน แน่นอนสิว่ามินตราคนนี้ก็ต้องพยักหน้าหงึกหงักตอบรัเลยล่ะ นี่ความฝันสูงสุดเลยนะยะกับการได้เป็นเเฟนกับคนที่ตัวเองแอบชอบมาตลอด เฝ้ามองหลังคาบ้านทุกวัน มองการเจริญเติบโตและความหล่อของเขามานาน ถ้าได้จะปฏิเสธลงเหรอ
"แต่พี่ไม่อยากได้เรา ..กลัวลูกออกมาแล้วซนเหมือนลิง"
หน็อย!! ไอ้พี่เต!! ไอ้พี่ปากเสีย!! ไอ้คนบ้า!!
