บทที่ 41 อย่าเดินหนีกันอีกเลยนะ 1/1

ผมลงมาพักทานข้าวเกือบจะบ่ายโมงเเล้วก็ต้องขึ้นเรียนอีก คาดว่าวันนี้คงจะเย็นมาก ผมคงจะไม่มีเวลาได้ไปหาใครบางคนที่อยากจะเจอเเน่นอน เพราะงั้นผมถึงทำได้เเค่นั่งชะเง้อมองหาเธออยู่ในโรงอาหารมานานหลายนาที

โคตรไม่ชอบเวลาที่ไปสนิทกับคนอื่นเลยว่ะ

"พี่เตคะเพื่อนหนูเอาขนมมาให้"ผู้หญิงรุ่นน้องคนนึงพูดพลางยื่นขนมช...