บทที่ 6 น่ารักดี 1/2
"รีบเดี๋ยวก็เเหว่งอีกอะ บอกให้ไปร้านตัดผมก็ไม่ไป"
"หนูอยากให้พี่ตัดให้ไง"
"เเหว่งอย่ามาร้องไห้ก็เเล้วกัน"
"พี่เตก็อย่าตัดเเหว่งสิ เเค่ตัดให้มันไม่ยาวเลยคิ้วมาก็พอ"
"งั้นก็นั่งเงียบๆ ไป พี่ไม่มีสมาธิ"
ฉันยอมนั่งสงบปากสงบคำตัวเองทันที เเต่ก้ยังไม่วายเเอบเบะปากใส่เขาน้อยๆ ตอนนี้เขายังตัดผมให้ฉันไม่เสร็จเลย อย่างว่าเเหละเนอะเขาเรียนหมอไม่ได้เรียนช่างตัดผมมันก็เลยใช้เวลาตัดหน้าม้าฉันค่อนข้างนาน
พอเวลาผ่านไปหลายนาที ความง่วงก็เข้าครอบงำฉันทันที ลมหน้าบ้านก็เย็นพัดมาต่อเนื่องเเบบนี้ล่ะก็ บอกเลยว่าฉันสามารถหลับได้โดยที่ยุงกัดก็ไม่รู้สึกเลยเเหละ
ท้องก็ร้อง ผมก็ยังตัดไม่เสร็จ นี่คิดถูกคิดผิดที่ให้เขาตัดเนี่ย
"เสร็จเเล้ว ยัยม้าเต่อ"
"หา?! "ฉันเลิกคิ้วถามมือจะคว้าเอากระจกบ้านเล็กๆ มาส่องเเต่พี่เตหยิบมันไปเฉยเลย
"ไปส่องกระจกที่ห้องน้ำนู่น เเล้วก็ไปอาบน้ำด้วย ชุดนอนเน่าๆ เเบบนี้คงไม่คิดจะใส่ไปกินหมูกระทะหรอกใช่ไหม"เขาเลิกคิ้วถามเเก้มพองเล็กน้อยเหมือนจะกลั้นขำฉัน เขามองหน้าฉันเเล้วขำเเบบนั้นมันหมายความว่ายังไงกัน
"รู้หรอกน่า ขำอะไรนักหนาเล่า! "
"หน้าเธอมันตลกอะ"
"นี่ๆ ให้มันน้อยๆ หน่อยเหอะ" ฉันชี้นิ้วไปที่เขาพร้อมกับสะบัดผมหน้าม้าตัวเองผมที่มันโดนตัดร่วงลงมากราวเลยเนี่ย หวังว่าฉันจะได้หน้าม้าที่เหมือนหน้าม้าก็เเล้วกัน ถ้าไม่ได้ดั่งใจหวัง ก็สุดเเล้วเเต่เวรกรรมที่ฉันทำมา -.-
"ไปอาบน้ำซะยัยเน่า"
"รู้แหล่ว! " ฉันตบเท้าวิ่งหนีขึ้นห้องตัวเองให้ไวที่สุด คนที่เดินตามหลังฉันมาก็คือพี่เตนั่นเเหละ เป็นเพราะว่าบ้านฉันมันมีห้องหนังสือเล็กๆ อยู่ เเม่เป็นคนสร้างห้องนั่นให้ฉันโดยเฉพาะ ด้วยความที่ว่าฉันต้องอ่านหนังสือให้มากๆ จะได้ไม่มีเวลาไปทำอย่างอื่นก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัย เเต่เเม่ไม่รู้หรอกว่าฉันเเอบเอาหนังสือนิยายเเข้ามาเเซมเต็มไปหมด ฮึๆ
พี่เตเองก็ชอบไปหาหนังสือเอาออกมานั่งอ่านเหมือนกัน เเต่ชอบเข้าไปตอนที่ไม่มีฉันเท่านั้นน่ะนะ อันที่จริงเราสนิทกันมากเลย บ้านเราอยู่ติดกันตั้งเเต่เราสองคนยังเด็กๆ คุณน้ากับเเม่ฉันสนิทกันมากท่านเป็นเพื่อนกันมาเรียนจบมหาวิทยาลัยเดียวกัน เรียกได้ว่าท่านทั้งสองคนนี่ซี้กันเว่อร์เหมือนฉันกับพี่เตเนี่ยเเหละ
หมายถึงฉันสนิทกับพี่เต เเต่ไม่รู้ว่าพี่บ้านั่นเขาจะอยากสนิทกับฉันด้วยหรือเปล่า -..-
"ไอ้บ้าพี่เต!!! ตัดทรงอะไรเนี่ยว้อยยยยย!!! "ฉันโหวกเหวกโวยวายอยู่คนเดียวหน้ากระจกห้องน้ำ ยังไม่ทันที่จะถอดเสื้ออาบน้ำสายตามันดั๊นมันดันหันมาเห็นหน้าตัวเองในกระจกพอดี เท่านั้นเเหละเเม่เจ้าผีอะไรเข้าสิงให้ฉันกรีดร้องหนักขนาดนี้
พี่เตจงใจตัดม้าเต่อให้ฉันอีกเเน่เลยเนี่ย! ทำไมมันเต่อขึ้นไปครึ่งหน้าผากฉันเเบบนี้ล่ะ TT
"นี่! พี่รอข้างล่างคุณน้าจะไปก่อน พี่กับเราจะตามไปทีหลัง"
"พี่เต! ตัดทรงอะไรให้หนูเนี่ย! มันเต่อเเบบนี้คะ! "
ถึงเเม้ว่าฉันจะโมโหจนควันออกหู ไฟในหัวมันร้อนผ่าวน้ำในสมองนี่เดือดผุดๆ เลยก็เถอะ เเต่ฉันก็ยังเลือกที่จะเปิดประตูออกไปฉีกยิ้มกว้างให้เขาเเบบที่โคตรจะไม่เต็มใจ!
หน้าม้าของฉันมันสั้นขนาดที่ว่าไม่สามารถมัดจุดรวมกันได้อะ มันไม่ได้สั้นจนติดหน้าผากฉันนะ เเต่ฉันอยากได้หน้าม้าซีทรูเเบบพี่เเทเเทไม่ใช่ม้าเต่อเเบบบ๊กจูโว้ยยยยย! ถึงเบ้าหน้าของฉันมันจะไม่เหมือนพวกเขาเเต่ช่วยทำให้หน้าฉันมันเหมือนมนุษย์ทีได้ไหม TT
พลีสสสสส!
"ทำไมอะ น่ารักจะตาย" ฉันควรเขินกับท่าทีแบบนั้นของเขาสินะ สวยกับผีเหอะเนี่ย!
"ไอ้บ้าพี่เต! ฉันจะ! .. ฉันจะ! โว้ย! ฉันจะฆ่าพี่! อย่าได้หนีเชียว"
นอกจากจะทำอะไรไม่ได้เเล้วตอนนี้เหมือนพี่เตจะลงไปข้างล่างเเล้วด้วย เเม่น่าจะออกตัวไปก่อนฉันเเล้วล่ะ ถ้าเป็นฉัน ฉันก็เลือกไปรอกินก่อนเเหล่ว ดูพี่เตกว่าจะตัดหน้าม้าให้ฉันเสร็จ ทุกคนก็คงจะกระหายหิวกันพอดี
ลีลาของคนผีทะเล!
"แบบนี้เหรอ? น่ารัก.. -////-"
