บทที่ 67 ไม่อาจเปลี่ยนใจ 1/1

ผมเดินวนไปวนมาในห้องตัวเอง ไม่เป็นอันทำอะไรสักอย่าง ถ้าวันนี้ผมคุยกับมินตราไม่รู้เรื่อง ผมได้ประสาทกินกบาลเเน่ ตอนนี้อยากจะนอนเอาเท้าก่ายหน้าผากตัวเองให้มันรู้เเล้วรู้รอดไปเลย เป็นอะไรทำไมเลือกที่จะหนีหน้าคุยกับผมวะ

ไม่พูดไอ้เตก็ไม่รู้หรอก

"ทำอะไรอยู่วะ"ผมบ่น สายตามองโทรศัพท์ในมือมาหลายนาที ก่อนหน้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ