บทที่ 7 ค่าเหล้ามันแพง 1/1
30 นาทีต่อมา
หลังจากที่อาบน้ำเเต่งตัวเสร็จฉันก็รีบอันเชิญตัวเองลงมาด้านล่างอย่างรวดเร็ว อาบน้ำไม่นานหรอก จะนานก็ตรงเซ็ทผมนี่เเหละ ทำทรงอะไรก็ไม่เข้ากับหน้าม้านี่จริงๆ ฉันก็เลยปล่อยผมมันยาวไปเลย ไหนๆ ก็สระผมเเล้วด้วย - -
น่าโมโหพี่เตชะมัด!
"ไปกันยัง"
"ชิ"ฉันมุ่ยหน้าใส่เขา ก่อนที่จะเดินนำไปที่รถของพี่เต มือจับหน้าม้าตลอด หน้าม้ามันมาทรงนี้มันก็คงเเก้อะไรไม่ได้เเล้วล่ะมั้ง ป้าร้านตัดผมก็คงทำอะไรไม่ได้ เพราะงั้นฉันก็จะภูมิใจกับทรงม้าเต่อย้อนไปเมื่อหลายปีที่เเล้วก็เเล้วกัน เฮอะๆ ๆ
"พี่บอกเเล้วว่าให้ไปตัดร้านตัดผมก็ไม่ไป"
"งั้นเหรอคะ"ฉันเลิกคิ้วถามมือเปิดประตูรถเเล้วยัดตัวเองเข้าไปด้วยอารมณ์ที่ฉุนเฉียวขั้นสุด
มันก็ดีนะทรงนี้ ดีที่พี่เตยังเหลือไว้ตั้งครึ่งหน้าผากย่ะ!!!
"เเล้วไม่ชอบหรือไงที่พี่ตัดให้"
"ค่าา! ชอบค่ะ หนูชอบมาก ไม่เคยชอบทรงไหนเท่าทรงนี้เลยค่ะ! "ฉันกระเเทกเสียงประชดก่อนจะคาดเข็มขัดนิรภัยเเล้วเเล้วเอื้อมมือไปกดเปิดเพลงบนรถเขาให้คลอเบาๆ อย่างคุ้นเคย
"ขี้ประชด"
"หนูเปล่า พี่เตตั้งใจตัดให้หนูขี้เหร่ใช่ไหมล่ะ เเต่ต่อให้มินตราคนนี้หัวโล้นก็ไม่เลิกตามตื้อพี่หรอกค่ะ! "
"พี่ตั้งใจตัดไม่ใช่เพราะอยากให้เราดูไม่ดี เเต่พี่มองว่ามันน่ารัก.. พี่ถึงตัดให้"
"คะ..คะ? "
"ช่างเถอะ"
"หลงเสน่ห์หนู่ล่ะซิ"
"ฝันอยู่เหรอยัยม้าเต่อ"
"ลืมที่หนูพูดไปเถอะ"ฉันโบ้ยมือประกอบท่าทาง ฉันจะทำเหมือนว่าประโยคก่อนหน้านั้นที่เขาพูดออกมาฉันไม่ได้ยินก็เเล้วกัน เพราะเขาเหมือนจะพูดปลอบใจเเต่ตบท้ายด้วยการล้อฉันเเบบนั้นงั้นเหรอ เฮอะ!
เอาที่พี่เตสบายใจเลยก็เเล้วกัน!
ร้าน CHINKKU หมูกระทะ
หมูกระทะเพื่อนยาก ข้าน้อยมาเเล้ว~
ฉันวิ่งจู๊ดหน้าม้าเเตกกระจายพอมานั่งประจำที่หน้าม้ามันก็เด้งกลับมาเป็นเหมือนเดิมอยู่ดี เรียกได้ว่าไม่สามารถมีอะไรมาล้มล้างหน้าม้าเต่อของฉันได้เลย เฮอะๆ ๆ
"ยัยหนูของพ่ออะไรเข้าฝันหนูตัดทรงนี้ลูก! "มาถึงพ่อก็ปล่อยมุขเเซวฉันเป็นคนเเรกเลย เเต่พอเหลือบมองเเม่ของพี่เตที่มองมาที่ฉันเเล้วอมยิ้มน้อยๆ ให้ฉันเเบบนั้น มันก็เลยอดไม่ได้ที่จะไม่ตอบกลับพ่อไป ฉันกำลังรักษาน้ำใจลูกชายคุณน้าก่อนต่างหาก -.-
"ไม่มีอะไรเข้าฝันหรอกค่ะพ่อ อ้อมีค่ะ ผีทะเล! "ฉันว่าพลางหันสายตาไปมองพี่เตเป็นนัยน์ พ่อเเม่ฉันเเล้วก็เเม่พี่เตน่าจะรู้ว่าฉันหมายถึงใครพวกท่านก็หัวเราะกันร่อนจนเจ้าตัวที่ฉันกำลังเเขวะอยู่สำลักน้ำเปล่ากันเลยทีเดียว
"แค่กๆ ๆ "
"ว่าที่คุณหมอดื่มด้วยหรอคะ"ฉันถามพี่เต
"นี่มันชามะนาว ยัยบ๊อง"เขาว่า พ่อกับเเม่ฉันขำก๊ากเลยล่ะจะบอกให้ เอาจริงๆ นะฉันเหมือนลูกเก็บมาเลี้ยงเเล้วพี่เตเป็นลูกพ่อกับเเม่ฉันน่ะ ดูดิพ่อน่าจะรู้ว่าใครมันเป็นคนตัดทรงนี้ก็ยังจะเเซวเเถมไม่ว่าพี่เตสักคำ ผิดกับคุณน้าที่เข้าข้างฉันตลอด ชิม้ะ!
"นี่! "
"เลิกตีกันได้เเล้วจ้ะ หนูมินก็กินเยอะๆ นะจ้ะ สอบติดทั้งทีพี่เตดีใจใหญ่เลยนะ"คุณน้าเอ่ยชมจนฉันยิ้มเเก้มเเทบปริ ถ้าไม่มีคำพูดของพี่เตเเทรกขึ้นมาซะก่อน อีกอย่างตอนนี้น้ำหนักฉันตอนปิดเทอมมันเพิ่มเร็วกว่าส่วนสูงฉันซะอีก
"อย่าไปเชื่อ"
"ตาเตหนิ! "
"ผมลูกเเม่นะ"คนตัวสูงเถียงหัวชนฝา มือจับตะเกียบคีบหมูเข้าปากใหญ่ เเต่ไม่ได้ดุเลยว่ามันยังร้อนอยู่ -.-
"โตเเล้วยังจะมาทำตัวเป็นเด็กๆ ไปได้"คุณน้าดุพี่เตใหญ่ เเต่ว่าพ่อของพี่เตไม่ได้มาด้วยหรอกนะ เห็นบอกว่าเป็นคุณหมอใหญ่งานยุ่งมาก อนาคตข้างหน้าพี่เตก็อาจจะต้องเป็นคุณหมอที่ดีเเบบพ่อของเขาก็ได้ ถึงเวลานั้นเขาก็อาจจะยุ่งจนไม่มีเวลามากินหมูกระทะเเบบนี้กับฉันก็ได้
"มื้อนี้ให้ลูกนะมินตรา ประสบความสำเร็จก้าวเเรกในการทำตามความฝันเเล้วนะลูก เตชินท์น้าฝากน้องด้วยนะ.."
เเม่ฉันมักจะพูดประโยคนี้กับพี่เตเสมอ เเล้วเขาก็มักจะบอกว่าครับคุณน้า รับปากซะดิบดี เเต่ดูการกระทำของเขาสิ ตัดม้าเต่อให้ฉันไม่พอ ยังมาว่าฉันบ๊องอีก เขานอกจากจะหล่อเเล้วยังกวนโอ้ยดีที่หนึ่ง อย่าได้เผลอเล่นเกมประสาทกับเขาเชียว ไมเกรนขึ้นเเน่นอน - -
"ครับคุณน้า"
"เเม่คะ.. พี่เตเเกล้งตัดทรงนี้ให้หนุอีกเเล้ว อุตส่าห์เอารูปหน้าม้าให้ดูเเต่ก็ยังตัดผิดอยู่เรื่อย"
"พี่เขาเป็นเรียนหมอนะ"
"คุณน้าคะ พี่เตตัดผมเเกล้งหนูค่ะ"ฉันเปลี่ยนฝั่งไปฟ้องคุณน้าเเทน ก่อนที่ทั้งโต๊ะจะหลุดขำกันน้อยๆ ออกมา วันนี้เป็นวันดีฉันก็อยากจะให้ทั้งตัวเองเเละคนรอบข้างมีความสุขบ้าง ทนเลี้ยงฉันโตมาขนาดนี้มันไม่ง่ายเลยนะ ฮึ้ย!
บทสนทนาเริ่มเงียบลงเพราะอาหารตรงหน้าซะมากกว่า ฉันก็ไม่ได้ติดใจเรื่องหน้าม้าเพียงเเต่ว่าลูกค้าที่เดินเข้าออกที่นี่หันมองกันเหลียวหลัง ไม่ใช่เพราะฉันหน้าตาดีเเต่เป็นเพราะฉันนั่งข้างพี่เตต่างหาก อิจฉากันใช่ไหมล้าาาา เฮอะ!
ฉันสิต้องอิจฉาผู้หญิงทุกคนที่ได้เข้าใกล้พี่เต พี่เตทำดีด้วย พูดดีด้วย ไม่เเขวะหรือเเซะเหมือนฉันเนี่ย! มาลองตัดม้าเต่อเเลกกันไหมจะได้รู้สึก
"เขามองพี่อะ"ฉันใช้ศอกกระทุ้งไหล่พี่เตเบาๆ มือยังคงทำหน้าที่ในการปิ้งย่างให้พี่เตเเล้วก็ตัวเองเป็นระยะ
"ช่างเขาเถอะน่า"
"หนูหึงพี่เตหนิ"
"เป็นเด็กเป็นเล็กนะเปี๊ยก"
