บทที่ 79 ความผิดที่ยากเกินให้อภัย 1/2

คนตัวสูงกลับหลังหันมาสวมกอดฉันเอาไว้เบาๆ เเต่ครั้งนี้มันต่างออกไปเขาสวมกอดฉันเเล้วฝังใบหน้าลงมาที่ไหล่ด้วย พี่เตไม่เคยเป็นมาก่อน จู่ๆ มาทำท่าทีเเบบนี้ใครมันจะไปรู้เล่า

อ้อนกันเหรอ?

เหอะ เลิกหวังเลยยัยมินตราเอ้ย!

"ขอบคุณนะ.."เขาพูดขึ้นเสียงอู้อี้

"คะ? "ฉันถามเขาเสียงสูง ทำท่าจะผละหน้าออกจากเขาเเต่พี่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ