บทที่ 83 วันนี้วันศุกร์ 1/3

ฉันเม้มริมฝีปากเเน่น มือหนายกฉันออกจากตักก่อนจะดันให้นอนราบไปกับเตียง สายตาคมช้อนขึ้นมองทำเอาฉันหน้าเขินเเดงอย่างเลี่ยงไม่ได้ ในหัวฉันตอนนี้ยังจำเรื่องที่เราคุยกันได้อย่างดีไม่มีผิดเพี้ยนเลยด้วย

พี่เตค่อยๆ ปลดกระดุมนักศึกษาฉันออกทีละเม็ด ทีละเม็ด จนฉันเบือนหน้าหนีไปมองทางอื่นเพราะขืนจ้องเขาตอนจะทำอะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ