บทที่ 14 บทที่ 10 แกล้ง

บทที่ 10

แกล้ง

เวลาเกือบสิบเอ็ดโมงที่คนตัวเล็กได้กลับแผนก มะนาวเดินกลับมาพร้อมกับถุงกระดาษใบใหญ่ที่บรรจุแว่นตานับสิบอัน

เขาทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ทำงาน โต๊ะของเขาเป็นโต๊ะเล็กขนาดพอดีตัว มีแฟ้มงานวางเรียงชิดขอบ กล่องดินสอสีขาวสะอาด และแก้วน้ำสเตนเลสทรงสูงที่เขาพกติดตัวมาด้วย

เสียงถอนหายใจยาวเฮือกของเข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ