บทที่ 46 กลัวยิ่งนัก

“หามิได้ ข้าเพียงแต่จะเก็บคุณชายไว้สำราญทั้งเช้าค่ำเพียงผู้เดียว”

“มักมาก!”

คำด่าทอของเขาหาได้ทำให้ม่านซือซือสำนึกไม่

นางโยกศีรษะขึ้นลงกับแท่งร้อนของเขา ซึ่งนางไม่ได้เก่งกาจอีกทั้งท่าทางไม่ประสีประสาสักเท่าใด หากพยายามอย่างสุดฝีมือที่จะทำให้จ้าวเล่อซีพบกับความสุขอย่างที่สุด

เมื่อเขาครางเสียงแหบพ...