บทที่ 13 อารมณ์พาไป

สายตาคมอดไม่ได้ที่จะไม่มอง ก่อนที่หัวใจของพ่อหม้ายหนุ่มจะกระตุกไหวอย่างบ้าคลั่ง เมื่อแสงไฟสลัวขับเน้นให้เห็นยอดอกสีหวานที่ชูชันเป็นรอยนูนเด่นดันเนื้อผ้าบางเบานั้นออกมาอย่างชัดเจน ภาพตรงหน้าปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบในกายให้ตื่นเพริด ความกระสันอยากแล่นพล่านจนเขารู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งเรือนกายแกร่ง วินาทีนั้นเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ