บทที่ 22 ขัดจังหวะ

เสียงเคาะประตูเป็นจังหวะดังขึ้นในจังหวะวิกฤต ส่งผลให้กวินภพจำต้องชะงักงัน ยุติการเปลื้องเสื้อผ้าของตนเองเอาไว้เพียงแค่นั้น ชายหนุ่มผละออกจากร่างนุ่มนิ่มอันแสนเย้ายวนใจเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกแสนเสียดายและหงุดหงิดระคนกัน นิ้วมือหนาพยายามควบคุมสติอารมณ์ คว้าสาบเสื้อเชิ้ตสีขาวของหญิงสาวขึ้นมาสวมใส่คลุม...