บทที่ 26 น้อยใจ

“เขาคงไม่อยากให้หนูไปแล้วมั่งคะแม่” ใบหน้าสวยหวานมุ่ยลงอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะแสร้งหยิบช้อนตักอาหารเข้าปากเพื่อกลบเกลื่อนความว้าวุ่น

“ทำไมล่ะ หนูทะเลาะอะไรกับเค้าหรือเปล่าลูก” รัฐภูมิเอ่ยถามลูกเลี้ยงสาวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนละมุนละไม เพราะในใจของเขานั้นเชื่อมั่นว่าคนสุขุมอย่างกวินภพไม่มีทางทำเรื่องไร้เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ