บทที่ 32 ใช้เวลาร่วมกัน

“เอ่อ...ผมขอโทษ พอดีผมรีบร้อนจะเข้ามาเตรียมแผนงานสัมมนาวันพรุ่งนี้น่ะ” ชายหนุ่มเอ่ยแก้ตัวน้ำเสียงกระอักกระอ่วน แสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ราวกับไม่ได้ทำสิ่งใดผิดทว่าหัวใจในอกกลับเต้นรัวระทึก เลือดในกายฉีดพล่านจนใบหน้าคมเริ่มขึ้นสี

ณัฐณิชารีบก้มลงฉวยคว้าเอาชุดชั้นในพร้อมเสื้อผ้าตัวเก่ง วิ่งหน้าตั้งเข้าห...