บทที่ 37 สักครั้งจะลืมพระคุณ NC

ณัฐณิชาครางแผ่วในลำคอ ทุกสิ่งรอบกายคล้ายจะหมุนคว้างไปตามแรงพายุเสน่หาและความปรารถนาที่โหมกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง กวินภพดึงสติอันพร่าเลือนของตนกลับมาแปรเปลี่ยนเป็นความเชี่ยวชาญ ชายหนุ่มลากไล้ฝ่ามือหนาร้อนผ่าวผ่านเอวบางลงไปยังสะโพกกลมกลึงนุ่มนิ่ม สัมผัสร้อนจัดที่มุดผ่านลงใต้ชุดราตรีหรูหราที่หลุดลุ่ยทำเอา...