บทที่ 67 เซอร์ไพรส์

“อันดาของแม่เก่งที่สุดเลยค่ะ ในเมื่อมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันแล้ว เรามาถ่ายรูปครอบครัวเก็บไว้เป็นที่ระลึกกันดีกว่านะคะ”

กวินภพแย้มรอยยิ้มละมุน ก่อนจะเอ่ยปากขอความช่วยเหลือจากนักท่องเที่ยวที่เดินผ่านไปมาในบริเวณนั้นให้ช่วยกดชัตเตอร์ถ่ายภาพให้ ชายหนุ่มเอื้อมลำแขนแกร่งไปโอบประคองไหล่บางของณัฐณิชาเอาไว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ