บทที่ 34 เป็นของพี่แล้ว

วันต่อมา

ร่างกายของน้ำมนต์ค่อนข้างอ่อนเพลียคงไม่ต้องพูดว่าเป็นเพราะใคร วีก้าไม่ค่อยจะกล้าหลับตาลงสักเท่าไหร่ เขากลัวว่าเมื่อเขาตื่นมาแล้วจะไม่เจอเธออีก วีก้ามองน้ำมนต์ที่ยังหลับสนิทอยู่ในอ้อมกอดของเขา ผิวกายของเธอขาว และบอบบาง ชนิดที่ว่าร่องรอยที่เขาทำไว้เพียงจางๆ ยังเห็นได้อย่างชัดเจน เธอดูตัวเล็กน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ