บทที่ 42 กลัว

หลายวันมานี้วีก้าไม่กล้าแม้แต่จะไปทำงานเลย เขาตามเฝ้าเธอ เอาใจเธอ พยายามจะทำให้ทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเดิมให้ได้แต่ว่าตั้งแต่วันนั้นมา เธอยังไม่ปริปากพูดกับเขาเลยสักคำ วีก้าหนักใจมาก เขาต้องทำยังไงเธอถึงจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมกับเขา กระทั่ง…

ครืด~ ครืด~ ครืด~

คุณพ่อ

วีก้ากลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เขาไม่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ