บทที่ 3 ตอนที่ 3 ดื้อ ต้องโดนลงโทษ
ตอนที่ 3 ดื้อ ต้องโดนลงโทษ
ต่อให้ไซฟีจะงอนหรืองอแงแค่ไหน เจ้านายก็มีวิธีรับมือ ตราบใดที่ยังไม่ได้ป้อนกล้วยให้เธอจนอิ่มหนำสำราญ ไซฟีอยากได้เขาจะตายไป ทำไมจะไม่รู้ เขารู้ แต่แค่ไม่อยากทำ..ตอนนี้
รอยแยกที่แห้งสนิทเริ่มปริ่มไปด้วยน้ำหวานจากนิ้วร้าย ใบหน้าบึ้งตึงเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นเม้มริมฝีปากแน่น ไซฟีกำลังเก็บงำความรู้สึก เขาคิดว่าอย่างนั้น แต่เธอน่ะเหรอจะชนะคนมีประสบการณ์มากกว่าอย่างเขาได้ ไม่มีทาง
"ตกลงอยากไหม"
"ไม่!"
"ฉันรู้ ไม่ได้ว่าอะไร ชอบก็ชอบ" เมื่อเห็นเธอไม่อ่อนข้อให้เลยเอ่ยในสิ่งที่ไซฟีอยากรู้ออกไปแทน คนเราอยู่ด้วยกันเกือบทุกวัน เห็นหน้าคร่าตานับครั้งไม่ถ้วน ถ้าดูไม่ออกก็โง่เหมือนไคเซ็นแล้วแหละ แต่บังเอิญว่าเขาไม่ได้โง่เหมือนมันน่ะสิ
"รู้แล้วยังไง?"
"รอพร้อมก่อน ค่อยว่ากัน"
"แล้วจะให้เรารอไปอีกนานแค่ไหน" อีกกี่วัน กี่เดือน ถ้านับตั้งแต่ไคเลอร์ไปประเทศจีน จนเมียเฮียเซ็นคลอด นี่ก็ครึ่งปีแล้ว หกเดือนเข้าไปแล้วที่เราเกือบจะเลยเถิดกันหลายครั้ง แต่ก็ต้องชะงักทุกครั้งเพราะเขาที่พูด 'ยังไม่พร้อม' เป็นแบบนี้เมื่อไหร่จะพร้อมสักที หรือความจริงแล้ว เจ้านายไม่ได้คิดจะจริงจังกับเธอตั้งแต่แรกกันแน่
"อยากให้อะไร ๆ พร้อมกว่านี้อีกหน่อย"
"อะไรที่ว่าคืออะไร"
"..."
"เห็นไหม ตอบไม่ได้" ไซฟีส่ายหน้า ถอนหายใจเสียงดัง ดันมือใหญ่ที่ล้วงกางเกงในเข้าไปบดคลึงส่วนไวต่อความรู้สึกออก "ถ้าให้เรารอนานกว่านี้ เราจะไม่รอแล้ว เราเหนื่อย" เหมือนว่าทุกวันนี้ เธอพยายามอยู่ฝ่ายเดียว และที่ได้สัมผัสแนบชิดกันแบบนี้ก็เพราะเธอ ถ้าไม่ใช่เธอที่เป็นฝ่ายเริ่ม เราคงไม่มีวันมาถึงขั้นนี้แน่
ขนาดครั้งแรก เขายังปฏิเสธกันเลยด้วยซ้ำ ถ้าเธอไม่หน้าหนาหน้าทน คงไม่มีวันนี้หรอก
อะไรก็ไซฟี ไซฟีทั้งนั้น
ถ้าเจ้านายชอบเธอจริง ๆ ก็ควรแสดงออกหรือไม่ก็บอกให้รู้บ้าง ไม่ใช่พูดแค่ว่า 'ยังไม่พร้อม' 'ไม่พร้อม' 'รอพร้อมกว่านี้' เขาไม่รู้บ้างหรือไง คนรอมันทรมาน
"ถ้าเจอคนที่ใช่เมื่อไหร่ก็บอก" ชายหนุ่มพูดพลางประคองใบหน้าสวยเง้างอนเข้ามาใกล้ ใช้ปลายจมูกคลอเคลียจมูกโด่งของเธอแผ่วเบา "ฉันจะได้ถอยให้"
"..."
"เผื่อผู้ชายคนนั้นจะพร้อมดูแลเธอมากกว่า อาจจะดูแลได้ดีกว่าฉัน"
"อืม เข้าใจแล้ว" เธอตอบทั้งที่เจ็บปวดรวดร้าวราวกับหัวใจถูกบีบด้วยสิ่งที่มองไม่เห็น รู้แค่ว่าเจ็บมาก เจ็บจนอยากร้องไห้ออกมา
"ระหว่างที่เธอไม่มีใคร ฉันจะเทียวไปเทียวมาแบบนี้แหละ"
"จะมาสนุกแล้วก็ไป ใช่ไหม"
"เราสนุกกันทั้งสองฝ่ายนะ" เจ้านายลูบไล้แก้มฝาดพร้อมรอยยิ้มมุมปากที่ดูเจ้าเล่ห์จนไซฟีต้องเบือนหน้าหนี คงเพราะอดทนมองหน้าคนอย่างเขาไม่ได้ละมั้ง "ไม่เสียหาย ไม่ได้เสียบด้วยซ้ำ จริงไหม"
"..." จริงอย่างเขาว่า แต่ก็มีหลายครั้งที่เกือบจะเสียตัวแล้วจริง ๆ เรื่องนี้จะเถียงไหม?
"เธออาจจะคิดว่าตอนเริ่ม ยากแล้ว แต่ฉันบอกเลย ตอนจบ..มันยากกว่า" ตราบใดที่เขาครอบครอง หวงแหนสิ่งมีชีวิตนี้อยู่ หมาตัวไหนก็มาพรากเธอไปจากเขาไม่ได้ ต่อให้มันจะเป็นลูกผู้มีอิทธิพลก็ช่างหัวมัน กูไม่ยอมแน่!
"เป็นความสัมพันธ์ที่เหนื่อยดี"
"รอเธอเมนส์หมดค่อยคุยเรื่องนี้กันใหม่"
"ยังมีอะไรต้องคุยอีกเหรอ คุยไปก็ไม่ชัดเจน จะคุยทำไมให้เสียเวลา"
"บางทีเธออาจจะเครียด ลองผ่อนคลายดูก่อน เสร็จแล้วค่อยคุยกัน" เขารั้งเธอมากระชับกอด จูบที่ข้างขมับเป็นการปลอบ ก่อนจะประคองใบหน้าสวยขึ้นมาสบตาแล้วจูบหน้าผาก เปลือกตา ไล่ลงมาจูบปลายจมูกและแก้มฝาด จบที่จูบปาก แบบที่ปากชนปากแล้วเปลี่ยนเป็นสอดลิ้นเข้าไปเกี่ยวกระหวัดลิ้นเล็กราวกับอยากช่วงชิงคำพูดแสนเอาแต่ใจนั้นออกมา
วันนี้ไซฟีทำใจเขาสั่นหลายครั้งเกินไปแล้ว
จูบที่คุ้นเคยมีอิทธิพลต่อหัวใจเธอมาก..
จากที่แข็งทื่อแน่นิ่งกลับเริ่มอ่อนระทวย เคลิ้มตามสัมผัสที่โหยหา
ไซฟีชอบเจ้านาย ชอบมานานแล้ว และชอบเขามาก
แต่เพราะความสนิทสนม โตมาด้วยกัน มันเลยแยกไม่ออก ระหว่างรักเหมือนคนรัก หรือแค่ความผูกพัน กับเจ้าสัวเธอไม่ได้รู้สึกอะไร ความรู้สึกนี้เป็นแค่กับเจ้านายคนเดียว
ชุดนอนที่สวมอยู่ถูกถอดออกจนไหลไปกองบนพื้น ไม่ต่างจากตัวเธอที่แทบจะจมหายไปกับเตียงเพียงเพราะสัมผัสวาบหวามที่เขามอบให้
นิ้วร้ายกรีดกรายผ่านจุดศูนย์กลางอย่างชำนาญ อีกทั้งใบหน้าเจ้านายยังไซ้อยู่ที่ลำคอ นิ้วร้ายอีกข้างสะกิดปลายถันเม็ดเล็กของเธอจนแข็งตึง ตอนนี้ร้อนวูบวาบคล้ายตัวจะชา ใกล้เสร็จสมเต็มที ทั้งที่เขาเพิ่งเล้าโลมเท่านั้น
"ใจเย็น ๆ แค่นิ้วก็จะไม่ไหวแล้วเหรอ" เจ้านายเผยยิ้มที่มุมปากอย่างพึงพอใจ จากนั้นพรมจูบไหปลาร้าลงมายังเนินอกขาวอวบของร่างเล็กใต้อาณัติ
เขาแนบริมฝีปากจูบปลายถันข้างที่แข็งมากช้า ๆ ก่อนจะแลบลิ้นออกมาเลียดเลียให้เธอที่กำลังมอง ได้มองเห็นชัด ๆ ว่าตัวเขากำลังทำอะไรกับร่างกายเธอบ้าง แล้วมันจะเสียวแค่ไหน ยิ่งเธอจ้อง เขาจ้องแบบนี้
เจ้านายอาศัยจังหวะที่หญิงสาวเคลิ้มสอดสองนิ้วเข้าไปในโพรงนุ่มอุ่นคราวเดียว ด้วยที่หวังให้เธอคุ้นชิน ทว่าของไซฟีมันเล็กและแคบ เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่รู้สึก ลำพังนิ้วเดียวเธอยังกระถดหนีอยู่บ่อย ๆ โดนทีเดียวสองนิ้วจะเหลืออะไร
"จ..เจ็บ!" เธอเบ้หน้า ขมวดคิ้วเพราะรู้สึกเจ็บจากก้านนิ้วยาวที่สอดใส่เข้าไปในตัวเธอ พร้อมกับตั้งคำถามกับคนตรงหน้า "ก..กี่นิ้ว ยังไม่พร้อมนะ" แม้จะอยากจนแฉะก็จริง แต่ถ้าเป็นนิ้วแข็ง เธอเจ็บแน่
"แค่สอง แต่ถ้าดื้อจะใส่สาม" คนตัวโตคายจุกสีหวานแล้วละเลียดเลียจุกเล็กซ้ำ "อยากเจ็บก็ลองดู" ไซฟีจะได้รู้ อย่างเขาไม่แค่ขู่ เพราะทำจริง
"เจ็บ" เธอส่ายหน้ารัว ลืมไปหมดแล้วความเสียวเมื่อครู่นี้ กระทั่งเจ้านายขยับขึ้นมาจูบปาก
"เดี๋ยวเลีย ทำพร้อมกัน คงไม่เจ็บ" เจ้านายพูดจริงทำจริง เรื่องอย่างว่าเขาถนัดรังแกเธออยู่แล้ว ยิ่งมีโอกาสแบบนี้ด้วย งานถนัดเลย
พอบอกให้ร่างเล็กรู้ตัว เขาก็เริ่มไล้เลียใต้ราวนมลงมาวนที่หน้าท้องแบนราบ แวะหยอกเย้ารูสะดือขาวสะอาด จนเธอหายใจไม่เป็นจังหวะ หน้าท้องบุ๋มเข้าออกเห็นได้ชัด จนเมื่อใบหน้าขยับเข้าใกล้กลีบเนื้อแดงก่ำจากสองนิ้วที่ยัดเยียดให้
"ค..แค่สองนิ้ว แค่สอง เราเจ็บ" ไซฟีรีบท้วงก่อนที่เขาจะทำอย่างที่ปากพูดจริง ๆ
"แค่นี้ก็ไม่ไหวแล้ว ถ้าโดนของฉันขึ้นมาจริง ๆ ขาถ่างนะ"
"..." มันอาจจะไม่มีวันนั้นแล้วก็ได้ ในเมื่อเขาเองไม่ชัดเจนอะไรสักอย่าง เธอเองก็เหนื่อยจะวิ่งตามแล้วเหมือนกัน
ชั่ววูบของความคิดที่อยากเลิกวิ่งตาม..
บั้นท้ายงอนลอยเหนือเตียงนอนไร้การควบคุม ปลายลิ้นที่พลิ้วไหลกำลังกระชากมวลน้ำมหาศาลด้านในร่างกายเธอออกมา ยิ่งเห็นข้อมือใหญ่กระทุ้งกระแทก เธอก็เหมือนจะระเบิด
ร่างกายถูกสิ่งเร้ารบกวนจนแทบไม่เป็นตัวของตัวเอง มือเล็กปัดป่ายสะเปะสะปะหาที่ลงไม่ได้จึงขยำผ้าปูที่นอนแน่น แต่ยิ่งเขาคนนั้นดูดดุน ตวัดลิ้นผ่านจุดศูนย์กลาง เธอก็แทบจะปล่อยของเหลวออกมา ทว่าอยู่ ๆ จังหวะทำรักก็แผ่วลง ทำให้เธอสะดุดจนเผลอร่อนหาความเสียวนั้นเอง แอบได้ยินเสียงหัวเราะพอใจ คงไม่แคล้วเป็นเขาที่แกล้งอีกแล้ว
โดนปลุกปั่นด้วยลิ้นร้ายก็ว่าทรมานพอแล้ว ยิ่งเขาขยับนิ้วเข้าออกรัว งอปลายนิ้วเหมือนจะขูดรีดเลือดเนื้อ คราวนี้เหมือนจะขาดใจตายจริง ๆ
เพียงไม่กี่ครั้งที่เขาทำแบบเดิม ตัวเธอก็เกร็งสั่นจนกระตุก ปล่อยธารน้ำหวานไหลออกมา ไซฟีหายใจหอบไม่เป็นจังหวะ ช่วงที่มือใหญ่หยุดก่อกวนเธอถึงได้รีบโกยอากาศเข้าปอด เพราะเมื่อครู่ที่เขาทำ เธอเกือบจะขาดใจตายแล้วจริง ๆ
เสียงหอบหายใจแฮก ๆ ดังแข่งกับท้องนิ้วทั้งสามที่เขาปัดป่ายอยู่บนกลีบเนื้อเธอจนความเสียวซ่านก่อตัวอีกครั้ง
"อื้อ ~ ม..ไม่เอา ไม่เอาแล้ว เสียว ~" เธอห้ามและปรามเสียงทรมาน ทว่าคำตอบที่ได้กลับมา
"นี่แค่เริ่ม โดนของจริงสลบแน่"
เจ้านายรังแกเธอจนแทบหมดแรง นอนแผ่ ช่วงล่างเปียกแฉะ แต่เขาหาสนใจไม่ เพราะตอนนี้กำลังขยับจัดท่าให้เธอสะดวกแก่การทำรักด้วยปากให้เขา
"ถ้ากัด โดนสามนิ้วแน่ จะเอาให้ตาย"
"เหอะ!" เหอะใส่คนที่ชอบขู่และรังแก ปกติเขาไม่ได้รังแกเธอจนเสร็จหลายครั้งติดกันแบบนี้ เขาจะทำให้หนึ่งครั้ง แล้วสลับกันทำ จากนั้นก็ต่อจนพอใจ แต่วันนี้..รังแกเธอหนักจนแทบหมดแรง
"วันนี้สงสาร แค่อ้าปาก ใช้ลิ้นเลียก็พอ เดี๋ยวทำเอง"
"จะกระแทกลึกใช่ไหม"
"ทำไมจะทำไม่ได้"
"จะอ้วก"
"ปกติ ของคนทำไม่เป็น" พูดเย้ยหยันกวนประสาทใส่ไซฟีจนเธอจิ๊ปากไม่สบอารมณ์ แต่คนไม่สบอารมณ์ดันเสร็จไปตั้งสามครั้ง หึหึ
เจ้านายขยับท่อนลำแข็งของตัวเองไปจ่อริมฝีปากร่างเล็กที่นั่งพิงหัวเตียง เธอมองเขานิ่ง ไม่ยอมกำ ไม่อ้าปาก ไม่แลบลิ้นออกมา เขาเลยสะบัดสะโพกให้ลำใหญ่ฟาดปากคนดื้อ จนเธอจิ๊ปากอีกครั้ง แต่ก็ยอมกำรูดให้อยู่ดี
"ห้ามลึก"
"งั้นก็กลืน"
"จะอ้วก"
"ต้องกลืน ทีของเธอฉันยังกลืนจนหมด"
"!!!" สรุปก็คือจะให้กลืน แล้วก็กระแทกปากลึกด้วย เอาแต่ใจมาก นิสัยไม่ดี
"อ้าปาก แลบลิ้น อย่าให้พูดบ่อย เดี๋ยวได้อ้วกจริง"
"เอาแต่ใจ"
"แลกกันกับที่เธองอแง"
"จิ๊!" ทำไมเขาต้องเป็นคนแบบนี้ด้วย ไม่เข้าใจ
"อ้ากว้าง ๆ" อ้าปากอย่างกับกินข้าวจะไปพอให้ดันเข้าไปได้ยังไง
เจ้านายใช้นิ้วโป้งกดคางร่างเล็กพลางใช้นิ้วชี้ดันฟันบนให้เธออ้าปากกว้าง ๆ จนเมื่อกว้างพอ เขาจึงขยับสะโพกให้ตัวตนเข้าไปกระจุกอยู่ในปากไซฟีทันที จากนี้เธอจะได้ไม่ต้องพูด ถึงพูดก็ฟังไม่รู้เรื่องอยู่ดี
กระแทกปากเล็กปุ๊บ เธอช้อนตาขึ้นมองเขาอย่างเคือง ๆ คงไม่ทันตั้งตัวสินะ หึ
ทีแรกกะจะให้ไซฟีทำให้เขาเสร็จ แต่คิดไปคิดมา อยากทรมานเธอมากกว่า วันนี้ไซฟีดื้อมาก ทั้งไม่ใส่กางเกงไปเปิดประตู ไหนจะถอดเสื้ออ่อยตอนสัก นอนโชว์ตูด แล้วบอกจะมีแฟน อย่างเธอต้องโดนลงโทษแรง ๆ ต่อไปจะได้ไม่กล้าดื้ออีก
"อยู่นิ่ง ๆ จะทำแล้ว" พอพูดไซฟีก็ช้อนตามองตาปริบ ๆ "ทำใจเลย ให้นับหนึ่งถึงสิบ" ทว่าเขาไม่ได้รอให้นับถึงสิบอย่างปากพูด เมื่อประคองใบหน้าเธอเป็นมั่นเป็นเหมาะได้ เขาก็กระแทกปากเธอรัว กดหัวให้ไซฟีอมลึก ๆ ฝึกเอาไว้เพราะเขาชอบคนคอลึกมาก มันเป็นการทรมานเธอที่เขามีความสุขมากจริง ๆ
ร่างเล็กที่โดนกระทำได้แต่แดดิ้นตีหน้าขาร่างสูงซ้ำ ๆ เพราะความอึดอัดที่เขาส่งมา ยิ่งเธอทรมาน น้ำตาไหล เขาก็ยิ่งกดกระแทกลึก จนเธอรู้สึกจุกจวนจะอ้วก และที่ยิ่งกว่านั้น เป็นจังหวะสุดท้ายที่เขากระแทกซ้ำ ลึกเข้าไปอีก
อึก อึก อึก
ของเหลวไม่ผ่านลิ้น แต่ไหลลงคอไปเลย หนักยิ่งกว่าครั้งไหน ๆ ที่เขาทำ
"อ๊า! วันนี้คอลึกดี ชอบนะ"
"!!!" ทันทีที่เขาคืนอิสระ เธอรีบโกยอากาศหายใจอย่างไม่ลังเล ต่างจากเขาที่ลูบหัว ลูบแก้ม ลูบริมฝีปากเธอราวกับว่าพอใจมาก
"แตกปุ๊บพุ่งลงคอเลยใช่ไหม วันหลังทำอีกนะ" เจ้านายขยับร่างกายที่เบาขึ้นมาก คร่อมร่างเล็ก โน้มหน้ากระซิบกระซาบ "เมื่อกี้เสียวมาก ชอบ"
"คนบ้า!" รังแกกันขนาดนี้ยังมีหน้ามาเย้ยอีกเหรอ จิตใจทำด้วยอะไร
"ฉันเสียวจนเกร็งไปทั้งตัวเลยนะ แสดงว่าเธอเก่งขึ้น" แม้เธอจะนั่งนิ่งให้เขาประคองศีรษะกระแทกเองก็เถอะ ไซฟีเก่งมากแล้วที่ไม่อ้วก ไม่งอแง เก่งมาก ๆ ที่อมของเขาได้ลึกขนาดนั้น "ทำกับเธอโคตรถึงใจเลย" ไม่พูดเปล่าแต่ยังจูบแก้มปลอบ จากนั้นหัวเราะเบา ๆ ก้าวขาลงจากเตียงอย่างคนสบายอกสบายใจ
"จิ๊!" ไซฟีจิ๊ปากที่เขาบอกว่าถึงใจ คงจะชอบมากสิท่า แต่ช่วยสนใจกันก่อนได้ไหม ทั้งน้ำตาไหล น้ำลายเยิ้มขนาดนี้ คนใจร้าย!
"ลุกไหวไหม หรือจะให้อุ้ม แต่คิดดอกในห้องน้ำนะ"
"เราลุกเอง!" หญิงสาวกระแทกเสียงตอบกลับไป
