บทที่ 101 เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว

“ข้าปิดหูไม่ให้เจ้าได้ยินเสียงเหล่าพฤกษา แต่หัวใจของเจ้าพร่ำร่ำร้องหาชายที่หมายเอาชีวิตเจ้า?”

“พี่ชายรู้มาตลอด” นางทำได้แค่ประคองถ้วยน้ำชาของตนขึ้นจิบเล็กน้อย “เช่นนั้น...เป็นเรื่องจริงใช่ไหม?”

เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว นางก็อยากได้ยินทุกสิ่งทุกอย่างจากปากของชายผู้นั้น เขาดูแข็งกร้าว เย่อหยิ่ง ทระนง แต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ