บทที่ 123 ระหว่างที่ข้าไม่อยู่

ผ้าที่พันปิดดวงตาถูกเปิดออกช้าๆ ดวงตากระจ่างใสมีรอยแดงช้ำรอบดวงตา นับว่าดีกว่าเดิมมาก เพราะเมื่อครั้งแรกๆ  ดวงตาคู่นี้บวมจนนางลืมตาไม่ได้เลยทีเดียว แต่กระนั้นดวงตาของนางมองไปเบื้องหน้าไร้ตำแหน่งชัดเจน ไม่มีปฏิกิริยากับมือที่โบกไปมาต่อหน้าเลยสักนิด

“ต้องทำขนาดนี้เชียวรึ!”  

เป็นเสียงหงุดหงิดของซานม่า...