บทที่ 124 ก้มลงจูบหน้าผากเนียนเบาๆ

 ว่านหนิงเหมยมองดูชายเบื้องหน้า เขาจับข้อมือเพื่อจับชีพจร “ถ้าเช่นนั้น ท่านอ๋องไม่ต้องจับชีพจรให้หม่อมฉันหรอกเพคะ ท่านอ๋องก็รู้ว่าเหตุใดตอนนี้หัวใจหม่อมฉันเต้นรัวขนาดนี้”

ถ้อยคำของนางเรียกเสียงหัวเราะจากเขาอีกครั้ง แต่ยังจับชีพจรเพื่อความแน่ใจก่อนพยักหน้ารับอย่างพอใจ

“หลังจากข้าเดินทางออกไปแล้ว เจ้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ