บทที่ 136 ดวงตาเป็นประกายโกรธเคือง
ยังไม่ทันสิ้นประโยคดี ฝ่ามือเล็กของหญิงสาวกระทบซีกแก้มของลาซูสุดแรงที่นางมี เพราะคิดว่าอีกฝ่ายเป็นเพียงหญิงไร้วรยุทธ์จึงไม่หลบหลีกยินดีให้นางตบหน้าเขาเต็มแรง
ว่านหนิงเหมยลดมือที่ยกค้างอยู่ลง แสร้งทำเป็นประคองสองมือไว้บนตัก ทว่ามือข้างขวานั้นชาและสั่นระริก หญิงสาวกัดริมฝีปากตนเองไม่ให้แสดงความตื่...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 บทนำ
2. บทที่ 2 เพียงหวัง
3. บทที่ 3 ไม่ต้องกลัว
4. บทที่ 4 เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นเมื่อ ...
5. บทที่ 5 ครุ่นคิดถึงชายผู้นั้น
6. บทที่ 6 ตามใจ
7. บทที่ 7 ไล่พวกนางออกไป
8. บทที่ 8 แผลเป็นก็คือแผลเป็น
9. บทที่ 9 จะทำอย่างไรดี
10. บทที่ 10 ท่านอ๋องเจ้าขา
11. บทที่ 11 เจ้าก็เลือกเอาสักคนเถิด
12. บทที่ 12 พอเถอะ ข้าอายเหลือเกิน
13. บทที่ 13 คิดจะยั่วยวนข้า
14. บทที่ 14 เด็กผู้หญิงคนนั้น
15. บทที่ 15 ระวัง 
16. บทที่ 16 สืบดูแต่อย่าทำร้ายนาง
17. บทที่ 17 เรื่องเล็กน้อย
18. บทที่ 18 อย่าพูดเช่นนั้น
19. บทที่ 19 ยากจะอธิบาย
20. บทที่ 20 นี่มันอะไรกัน
21. บทที่ 21 เสียงที่คุ้นเคย
22. บทที่ 22 นางบาดเจ็บหรือ?
23. บทที่ 23 ที่นี่เป็นตำหนักของข้า
24. บทที่ 24 อิจฉา
25. บทที่ 25 ก็ท่านไงเล่า คนที่ข้ารัก!
26. บทที่ 26 เล่ามาให้หมด
27. บทที่ 27 เงอะงะงุ่มง่าม
28. บทที่ 28 นางมีสิทธิ์คิดฝันไปไกลกว่านี้ได้ไหม
29. บทที่ 29 ยิ้มเก้อเขิน
30. บทที่ 30 แกล้งข้าทำไม
31. บทที่ 31 ใจว้าวุ่น
32. บทที่ 32 ท่านอยากรู้เรื่องใดเล่า
33. บทที่ 33 ปลอบตัวเอง
34. บทที่ 34 ช่างเป็นบิดาที่ห่วงใยลูกชายเสียจริง!
35. บทที่ 35 เหตุผลที่เขาต้องการนาง
36. บทที่ 36 รับราชโองการ
37. บทที่ 37 อย่ามากล่าวหาข้า
38. บทที่ 38 ข่าวแพร่สะพัด
39. บทที่ 39 ถ้าไม่มีท่าน ข้าก็ไม่มีวันนี้
40. บทที่ 40 พี่ชาย
41. บทที่ 41 ปล่อยข้าเถิด
42. บทที่ 42 เจ้าไม่พอใจ
43. บทที่ 43 เดินเล่น
44. บทที่ 44 ดูท่าทางไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร
45. บทที่ 45 เจ้าบาดเจ็บนี่
46. บทที่ 46 พยายามไม่ใส่ใจ
47. บทที่ 47 เปลี่ยนขบวน
48. บทที่ 48 เผลอคิดถึง
49. บทที่ 49 แล้วสาวงามเหล่านั้น?
50. บทที่ 50 ปกติเขาไม่เคยคิดเรื่องพวกนี้
51. บทที่ 51 เจ้านี่ดื้อชะมัด
52. บทที่ 52 ทำดี? ท่านหมายถึงเรื่องใดกัน
53. บทที่ 53 ฟังดูเจ้าเล่ห์ไปหน่อย
54. บทที่ 54 นี่หมาของเจ้า
55. บทที่ 55 ข้าทำอะไรผิดอีกล่ะ
56. บทที่ 56 ไม่ได้!
57. บทที่ 57 เราเข้าใจกันดี
58. บทที่ 58 เจ้าเห็นเป็นสิ่งใด
59. บทที่ 59 ยาอะไร
60. บทที่ 60 พระชายา
61. บทที่ 61 วันๆ เอาแต่ขลุกอยู่กับต้นไม้ดอกไม้
62. บทที่ 62 ข้าจะทำอะไรที่ไหนก็ได้
63. บทที่ 63 รวดเร็วจนไม่ทันตั้งตัว
64. บทที่ 64 ต้องใช้วิธีนี้
65. บทที่ 65 ไม่เข้าใจ
66. บทที่ 66 อารมณ์ร้าย
67. บทที่ 67 คนอย่างเขานะรึจะรักใครได้
68. บทที่ 68 ปลอบใจตัวเอง
69. บทที่ 69 ทำไมใบหน้านางดูหน้าซีดเซียวนัก?
70. บทที่ 70 คืนร่างเป็นมนุษย์
71. บทที่ 71 วันเวลาของนางมีเพียงเขา
72. บทที่ 72 สอดประสาน
73. บทที่ 73 ข้าอยากหลับต่ออีกหน่อย
74. บทที่ 74 เสียงสะอึกสะอื้น
75. บทที่ 75 สนใจผู้หญิงของข้ารึ
76. บทที่ 76 ความผิดพลาดที่เกิดขึ้น
77. บทที่ 77 อย่ากลัวข้าจนกลายร่างเป็นหมาป่าล่ะ
78. บทที่ 78 ทดสอบฝีมือ
79. บทที่ 79 หมาป่า
80. บทที่ 80 เจ้าหมานี่ก็อ้ำอึ้งอยู่ได้!
81. บทที่ 81 ชื่อของข้าคือมาร์คัส
82. บทที่ 82 ไม่ออมมือ
83. บทที่ 83 เวิ้งทรายเบื้องหน้า
84. บทที่ 84 อยากเห็นท่านอ๋องยิ้มบ่อยๆ
85. บทที่ 85 กระซิบเสียงแหบพร่า
86. บทที่ 86 ความกล้าหาญที่เคยมี
87. บทที่ 87 ข้าไม่ต้องการฮาเร็ม
88. บทที่ 88 เจ้ากำลังตำหนิข้า
89. บทที่ 89 จ้องข้าแบบนี้ทำไม
90. บทที่ 90 แสร้งไร้เดียงสา
91. บทที่ 91 เป็นเรื่องนี้เอง
92. บทที่ 92 ประหลาดใจ
93. บทที่ 93 ต้องฝึกฝนและอดทนมากกว่านี้
94. บทที่ 94 เพียงสายลมกระแสหนึ่งพัดผ่าน
95. บทที่ 95 พ่อบุญธรรม
96. บทที่ 96 ด้วยความอยากรู้อยากเห็น
97. บทที่ 97 บอกความจริง
98. บทที่ 98 มองไม่เห็น
99. บทที่ 99 นายกองหลี่
100. บทที่ 100 โง่งม
101. บทที่ 101 เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว
102. บทที่ 102 ท่านรู้อยู่แล้วว่าข้าจะถามสิ่งใด
103. บทที่ 103 อย่าไป
104. บทที่ 104 ดื้อรั้น
105. บทที่ 105 หวาดกลัว
106. บทที่ 106 เจ้าจะทรมานตัวเองไปทำไม
107. บทที่ 107 สามีก็ทอดทิ้ง ตาก็มองไม่เห็น
108. บทที่ 108 คนที่ตามหา
109. บทที่ 109 ถูกตราหน้าว่าเป็นปีศาจร้าย
110. บทที่ 110 นี่ไม่ใช่ความฝัน
111. บทที่ 111 ห้ามทำอะไรเขา
112. บทที่ 112 ไม่ทันได้ขัดขืน
113. บทที่ 113 พูดอีกครั้งได้ไหม
114. บทที่ 114 ป้อน?
115. บทที่ 115 โง่จริง
116. บทที่ 116 หมายความว่าอย่างไร
117. บทที่ 117 ต่างจากคุกตรงไหน
118. บทที่ 118 ไม่หวั่นไหวกับนางบ้างรึ
119. บทที่ 119 ไม่มีวันทอดทิ้ง
120. บทที่ 120 ข้าเห็นเจ้าลูบไล้แผ่นอกข้าตั้งนาน
121. บทที่ 121 รวมทั้งข้าด้วยรึ?
122. บทที่ 122 ความรัญจวนถาโถมไม่สิ้นสุด
123. บทที่ 123 ระหว่างที่ข้าไม่อยู่
124. บทที่ 124 ก้มลงจูบหน้าผากเนียนเบาๆ
125. บทที่ 125 ไยเป็นเช่นนี้ได้
126. บทที่ 126 ฝากดูแลสามีของข้าด้วย
127. บทที่ 127 ก็ดีเหมือนกัน
128. บทที่ 128 เรื่องสำคัญ
129. บทที่ 129 ขออภัยที่ทำให้ตกใจ
130. บทที่ 130 พวกมันคือใคร
131. บทที่ 131 ต้องรบกวนแล้ว
132. บทที่ 132 เป็นเจ้าสาวที่ไร้สินเดิม
133. บทที่ 133 ปล่อยข้า
134. บทที่ 134 ข้ารู้ว่าต้องทำเช่นไร
135. บทที่ 135 พูดความจริงมา!
136. บทที่ 136 ดวงตาเป็นประกายโกรธเคือง
137. บทที่ 137 เสียงของสายลม
138. บทที่ 138 ค่าตอบแทน
139. บทที่ 139 สิ้นสุด
140. บทที่ 140 บทส่งท้าย
141. บทที่ 141 สิ่งเดียวที่ต้องการ
142. บทที่ 142 ตุนหวง
143. บทที่ 143 ตอน พิเศษ 1.
144. บทที่ 144 ตอนพิเศษ 2
145. บทที่ 145 ตอนพิเศษ3
146. บทที่ 146 จบ
ย่อ
ขยาย
