บทที่ 25 ก็ท่านไงเล่า คนที่ข้ารัก!

ท่าทางนิ่งงันของนางทำให้เขาเข้าใจไปว่า นางคงเหมือนผู้อื่นที่หวาดกลัวเขา คนที่ยินยอมแลกวิญญาณกับปีศาจ แต่เขาจะกังวลไปทำไม? นางคิดอย่างไรกับเขา? สิบปีที่ผ่านมา เขาถูกมองว่าเป็นปีศาจ โหดเหี้ยม น่ากลัว ซึ่งเขาควรชาชินแล้วไม่ใช่หรือไร

ขนาดพ่อแท้ๆ ยังไม่รัก นับประสาอะไรกับผู้อื่น

มือใหญ่ยกมือขึ้นกระดิกปลา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ