บทที่ 34 ช่างเป็นบิดาที่ห่วงใยลูกชายเสียจริง!

เรือนร่างในอาภรณ์สีขาวใต้ผิวน้ำตรึงสายตาเขาไว้ น้ำในสระเย็นจัดทว่าลมหายใจรุ่มร้อน นางไม่ได้งดงามเย้ายวนชวนให้คลุ้มคลั่ง แต่ทุกสิ่งทุกอย่างที่ประกอบเป็นนางนั้นดูเหมาะเจาะเสียจนไม่อาจถอนสายตาได้ ปรารถนากักเก็บนางไว้แต่เพียงผู้เดียว 

“ต้องกำจัดนางจริงๆ หรือพ่ะย่ะค่ะ” เจิ้งหู่ลอบถอนหายใจ เขาติดตามดูนางต...