บทที่ 41 ปล่อยข้าเถิด

น้ำเสียงแหบพร่าขาดห้วงไปพร้อมกับใบหน้าของเขาโน้มลงมา มือใหญ่ประคองใบหน้านางให้แหงนหงายรับริมฝีปากที่ทาบทับลงมา 

ดวงตาของหญิงสาวเบิกกว้างอย่างตกใจ แม้เขาจุมพิตนางผ่านผ้าคลุมหน้าเจ้าสาว แต่แรงขบเม้มริมฝีปากนั้นทำให้รู้ว่านี่คือเรื่องจริง ไม่ใช่ภาพฝัน หญิงสาวได้สติ พยายามใช้สองมือดันแผ่นอกของเขาออก แต่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ