บทที่ 43 เดินเล่น

“เจ้าต้องฝึกเรียกข้าเสียใหม่แล้วละ”

“ทำไมล่ะขอรับ”

“ข้าไม่ใช่คุณหนูแล้ว ข้าแต่งงานแล้ว”

“ถ้าเช่นนั้นข้าต้องเรียกคุณหนูว่าอย่างไรล่ะขอรับ”

“ถ้าอยู่วังก็ต้องเรียกข้าว่าพระชายา แต่ตอนนี้ข้าแต่งตัวเป็นหญิงชาวบ้านต้องเรียกว่าฮูหยิน...” ว่านหนิงเหมยยกนิ้วขึ้นเคาะริมฝีปากตนเองอย่างครุ่นคิด บิดาของสามีน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ