บทที่ 54 นี่หมาของเจ้า

ว่านหนิงเหมยหยุดเดินแล้วเงยหน้าขึ้นมองชากกี เห็นแววตาจริงใจและจริงจังในคำพูดของชายผู้นี้แล้ว นางกลับไม่สามารถเค้นเอาคำพูดใดออกมาได้ นอกจากเผยรอยยิ้มให้เขา

“ท่านไม่ต้องกังวลไป จากที่นี่หากควบม้าเร็วแค่ครึ่งวัน แต่เรามีเกวียนบรรทุกสิ่งของด้วยแค่วันเดียวก็ไปถึง” เขาพานางเดินชมรอบๆหมู่บ้าน มาถึงคอกสัตว์...