บทที่ 62 ข้าจะทำอะไรที่ไหนก็ได้

จริงอย่างที่ชายผู้นั้นกล่าวไว้ อากาศกลางวันกับกลางคืนแตกต่างกันชัดเจน แม้นางสวมเสื้อคลุมไหล่ แต่กายสั่นระริกยามสายลมค่ำคืนพัดผ่าน ทว่าปลายนิ้วยังบรรเลงอยู่บนผีผาจนจบเพลง 

นางรู้ว่าคนผู้นั้นมักทำงานจนดึกดื่นและเคร่งเครียด นางจึงสั่งนางกำนัลให้เปลี่ยนจากสุราเป็นชาสมุนไพร นางรู้อีกนั่นแหละว่า บางค่ำคืน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ