บทที่ 72 สอดประสาน

“ท่านอ๋อง...” นางผงกศีรษะขึ้นมอง เห็นเพียงเขาก้มลงไล้เลียกลีบดอกไม้ของนาง หญิงสาวปิดเปลือกตาอย่างเขินอาย 

“เรียกชื่อข้า...” เขาพึมพำพลางกลืนน้ำหวานจากดอกไม้ของหญิงสาว เขาเร่งเร้าด้วยลิ้นและนิ้วกร้าน สะโพกของนางส่ายไปมาอย่างทนความเย้ายวนมิได้ เสียงครางกระเส่าของนางยิ่งแผดเผาให้ร่างกายใหญ่โตเคร่งเครีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ