บทที่ 83 เวิ้งทรายเบื้องหน้า

“ได้ออกมาแล้ว ข้าเลยพาเจ้ามาดูหมิงซาชาน”

“หมิงซาชาน เนินทรายก้องกังวาน...”   

ว่านหนิงเหมยรีบเอี้ยวตัวไปมองคนที่อยู่ด้านหลัง พร้อมกับที่ชายร่างสูงโน้มหน้าลงมาพอดี ริมฝีปากจึงฉิวเฉียดแก้มเนียน ทำให้ผิวกายสาวร้อนผ่าวขึ้นมา นางเห็นแววตาของเขามีรอยขบขันทำให้นางรู้สึกแปลกชอบกล เพราะการเล่นสนุกของซานม่านห...