บทที่ 93 ต้องฝึกฝนและอดทนมากกว่านี้

“ข้าซื้อตัวเจ้ามา ไม่เคยคิดให้เจ้าเป็นทาสหรือบ่าวไพร่ ตั้งใจอยู่แล้วว่าหากเจอครอบครัวดีๆ ก็จะฝากฝังเจ้ากับพวกเขา”

“คุณหนูไม่ต้องการข้าแล้วหรือขอรับ” เขาพยายามกลั้นน้ำตา แต่รอยวิบวับที่หางตานั้นคือน้ำตาที่เขาสะกดไว้

“ย่อมไม่ใช่เช่นนั้น” นางยื่นมือไปลูบศีรษะของเขา “ดูสิ อีกประเดี๋ยวเจ้าก็ตัวสูงกว่าข้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ