บทที่ 17 บทที่ 7 (2/2)

“น้ำแร่เคบาร์... และนั่นคือรากแก้วอัครา!” นับฝันชี้มือบอกด้วยความดีใจ ปลายนิ้วสัมผัสใบหญ้าที่อัดแน่นด้วยความชื้น

ทาริคพาร่างบางลงมานั่งพักบนโขดหินเรียบริมน้ำอย่างนุ่มนวล “พักอยู่ตรงนี้ก่อน แผลที่เท้าระบมหมดแล้ว ข้าจะช่วยขุดเอง”

“ไม่ได้ค่ะทาริค” นับฝันส่ายหน้าปฏิเสธพลางส่งมีดสั้นสนามอีกเล่มให้เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ