บทที่ 45 บทที่ 21 (2/2)

นับฝันชะงักกึก สายตามองดูปลายกระบอกปืนที่จ่อหัวเพื่อนรัก และมองดูดนัยน์ที่นอนกุมแผลเลือดอาบอยู่บนพื้นทราย หัวใจของเธอเจ็บปวดรวดร้าวอย่างแสนสาหัส แต่สัญชาตญาณความเป็นแพทย์บอกให้เธอต้องปกป้องชีวิตของผู้บริสุทธิ์

“อย่ายิงพวกเขา... ฉันยอมแล้ว” นับฝันเอ่ยเสียงนิ่งสงบ แววตาคมนิ่งไม่แสดงความหวาดกลัว ค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ