บทที่ 12 บทที่11

บท 11

“ว๊าว เก่งเหมือนกันนะเนี่ย” พี่ลิตาเอ่ยปากชมพร้อมกับปรบมือให้ฉัน

ลิตาคิดว่าคนนี้เป็นคนเก่งแน่นอน จำได้ละเอียดขนาดนี้ คงจะได้คนทำงานจริง ๆ แล้วละ

“ชมซะเขินเลยค่ะ ว่าแต่งานต่อไปให้ทำอะไรเหรอคะ?” ฉันพร้อมที่จะทำงานมาก ๆ จนแทบจะลืมจุดประสงค์ที่มาทำงานที่นี่ ตั้งแต่มาฉันยังไม่เคยเห็นท่านประธานหรือ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ