บทที่ 35 บทที่34

บท 34

“หลับไปได้สักที” หลังจากที่ขับรถมาได้สักพัก พอฉันหันกลับไปมองอีกที เขาก็หลับไปแล้ว คงจะเหนื่อยมากนั่นแหละ ถึงได้เผลอหลับไป

ตอนเขาหลับนี่แหละ เป็นช่วงเวลาที่น่ารักที่สุดแล้ว

สุสานปล่อยวางจิต

“ถึงแล้วค่ะท่านประธาน ตื่นได้แล้วค่ะ” ทันทีที่มาถึงจุดหมายปลายทางหลังจากที่ขับรถมาร่วมสองชั่วโมง เพรา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ