บทที่ 46 บทที่45

บท 45

“คนไม่รู้ก็ไม่ผิดเว้ย......”

“อ๋อเหรอ ถ้างั้นมึง........”

“เมื่อกี๊..........ที่พูดมามันเป็นเรื่องจริงรึเปล่าคะ?” น้ำเสียงที่เอื้อนเอ่ยออกมาเต็มไปด้วยความหวังในใจลึก ๆ ว่าสิ่งที่เขาพูดมาทั้งหมดมันก็ออกมาจากใจเขาจริง ๆ

ชายหนุ่มจ้องมองไปที่นัยน์ตาของเธอด้วยความมั่นใจ ถึงแม้ว่าเขาจะนิยามมันออกมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ