บทที่ 3 บทที่3

“มานี่” ยังไม่ทันตั้งตัวภาคก็ดึงเธอมานั่งบนตัก

“ท่านรองฯ จะทำอะไรคะ” รริดารีบผลักมือเขาออกจากต้นขาของเธอ ถึงเขาจะหล่อ ถึงเขาจะรวย แต่เธอก็ยังไม่อยากเป็นของเล่นหรือเมียเก็บใคร

“มันแข็ง ช่วยหน่อย” ภาคจับเธอนั่งทับไอ้ที่ว่ามันแข็ง

“ไหนท่านรองฯ บอกว่านกเขาไม่ขันยังไงคะ ทำไมแข็งอย่างนี้ล่ะ” รริดาถามอย่างตกใจ ไอ้ที่ดุนดันก้นเธออยู่เนี่ย มันยิ่งกว่าแข็งและขันเสียอีก ทำเอาใจดวงน้อยสั่นระรัว 

“จะไปรู้ไหม ตอนนี้มันดันขัน ช่วยหน่อย เธอมีสามีหรือแฟนไหม” ถึงเขาจะเอาไม่เลือก แต่ถ้าเป็นเมียใคร แฟนใคร ภาคก็ไม่ขอยุ่ง

“เอ่อ ไม่มีค่ะ” รริดาตอบอย่างอายๆ

“ดี เอากันได้ไหม” เสียงกระซิบถามข้างหูเต็มไปด้วยแรงปรารถนา

“หา! เอากันง่ายๆ อย่างนี้เลยเหรอคะ” รริดาพูดพร้อมทั้งมองมือเขาที่ลากอยู่บนหน้าขาของเธอจนขนลุกซู่

“มันจะยากอะไร แค่เอากันสนุกๆ แล้วที่ผมแข็งแบบนี้ได้ก็เพราะคุณ” ภาคพูดอย่างอารมณ์เสีย เพราะตอนนี้แข็งจะแย่ ไม่ได้แตกมาจะเข้าเดือนที่สามแล้ว

“ไม่เอา ด้ามาทำงาน ไม่ได้มาเป็นของเล่นใคร” รริดาไม่ชอบความสัมพันธ์แบบฉาบฉวย ถ้าเธอจะมีอะไรกับใคร มันก็ต้องเกิดจากความรัก ถึงเขาจะหล่อเร้าใจมากก็ตาม

“ช่วยหน่อยนะ ทำไมมันแข็งกับคุณก็ไม่รู้ ไม่ได้แตกมานานแล้ว ใช้ปากก็ได้ นะ”

“จะบ้าเหรอท่านรองฯ” รริดาแหวใส่ คนยังไม่เคย จะให้ข้ามขั้นไปใช้ปากเนี่ยนะ บ้าหรือเปล่า

“ริดา...อะไรก็ไม่ได้ ผมแข็งจะตายแล้วเนี่ย ขอร้องละ ช่วยหน่อย มันทรมาน” ภาคสบถออกมาอย่างโมโห ตอนนี้เขาแข็งมาก จะให้ไปเรียกคนอื่นมา เขาก็กลัวมันจะไม่ทันกาล จึงต้องอ่อนเสียงลงอ้อนแทน

รริดานิ่งคิดกับท่าทีทรมานของเจ้านาย จะให้เธอช่วยอะไร ทั้งสองต่างคนต่างเงียบเหมือนกำลังใช้ความคิด

“ใช้มือได้ไหม” รริดากลั้นใจพูดออกไป เพราะใจหนึ่งก็สงสารเขา ถ้าแค่มือ เธอก็พอจะช่วยเขาได้

“ก็ได้ ดีกว่าไม่ได้ลอง แต่ขอจับ เอ่อ นมหน่อยได้ไหม” คนที่ได้คืบจะเอาศอกเป็นอย่างนี้นี่เอง

“ไม่ค่ะ แค่มือ ไม่อย่างนั้นด้าจะลาออก เอ่อ แล้วจะบอกทุกคนด้วยว่าท่านรองฯ ขืนใจด้า” ที่ยอมให้เขาเพราะรู้ดีแก่ใจว่าไม่ได้รังเกียจ แต่นอกเหนือจากนั้นเธอยังไม่พร้อม

“คนคงจะเชื่อหรอกว่าผมข่มขืนคุณ ในเมื่อทั้งบริษัทเขารู้แล้วว่าผมไม่แข็ง เพราะคุณเอาเรื่องผมไปโพนทะนา คุณต้องรับผิดชอบ” ภาคบีบขาเธอแน่นกว่าเดิม

“ก็บอกว่าด้าไม่ได้พูดไง ทำไมไม่เชื่อกันบ้าง” รริดาหน้างอใส่เขา น้ำตาของเธอเอ่อท้นขอบตา

ภาคมองหน้าเลขาที่นั่งบนตัก ไม่ใช่ก็ไม่ใช่ แต่ตอนนี้ขอเอาก่อนได้ไหม เขาแข็งจนทนไม่ไหวแล้ว อะไรก็ได้ไม่ว่าจะมือหรืออะไรก็ช่าง...แม่ง! ขอเขาแตกก่อน ไม่ได้แตกมานาน สมภารที่เคยคิดว่าจะไม่กินไก่ของตัวเองชักเริ่มร้อนรน

“ไม่พูดก็ไม่พูด ฉันเชื่อ แต่ช่วยหน่อยได้ไหม มือก็ได้” ภาคขอร้องอย่างหน้าไม่อาย เพราะตอนนี้เขาไม่ไหวแล้ว

“แล้วต้องทำยังไงคะ” รริดาหันหน้าแดงเรื่อไปมองเขา ดูจากอาการปวดร้าวของเขาแล้ว เธอสงสารเขาไม่น้อย แค่ใช้มือก็คงพอได้ เธอก็เคยดูมาบ้างในคลิปโป๊ต่างๆ ที่มีการใช้มือ

“ผมขอถอดกางเกงก่อนนะ” ภาคถอดเสื้อกับกางเกงพาดไว้กับราวแขวนผ้า จากนั้นเขาก็มานั่งพิงหัวเตียง

“...” รริดามองผู้ชายที่สวมกางเกงในบรีฟสีขาวแบบพอดีตัวที่มองเห็นอะไรต่อมิอะไรขดเป็นลำอยู่ภายใต้กางเกงชั้นใน ไหนบอกว่าไม่แข็งไง นี่มันขยายเต็มตัวแล้วมั้ง เพราะส่วนปลายพ้นขอบกางเกงในออกมาแล้ว

“คุณ ถอดชุดไหม เดี๋ยวชุดยับ” เขาถาม

“ไม่! ฉันแค่ใช้มือ ชุดจะยับได้ไง” รริดาจับกระดุมเสื้อแน่น ถ้าเธอถอดชุด รับรองว่าเขาไม่ปล่อยเธอไว้แน่

“มาเร็ว เดี๋ยวคนสงสัย เราเข้ามานานแล้ว” ภาคถอดกางเกงในออก สาวรูดตัวตนของเขาอย่างพอใจ เจ้างูยักษ์ของเขาไม่แข็งอย่างนี้มานานแล้ว

“คุณใช้มือคุณเองไม่ได้เหรอ ด้าว่าด้าไปทำงานดีกว่า” รริดาเริ่มกลัวเมื่อเห็นความใหญ่โตของเขา มือเธอน่าจะกำไม่มิดเลยมั้ง แต่ร่างกายกลับรู้สึกกับสิ่งที่เห็น