บทที่ 35 นี่คือท่านพ่อหรือขอรับ

มือหนาราวกับครีมเหล็กคว้าข้อมือบอบบางก่อนจะออกแรงบีบ เอ่ยด้วยน้ำเสียงกราดเกรี้ยว

"ข้าจะลืมสตรีแพศยาที่ปีนเตียงข้า สร้างความอัปยศให้ข้าได้อย่างไรกัน เสิ่น ชิง เวย"

"นายท่านรบกวนท่านปล่อยข้าด้วย ท่านอาจจะเคยเห็นคนใบหน้าคล้ายข้าจึงเข้าใจผิด"

"แต่เด็กที่หน้าตาเหมือนข้าเช่นนี้ มิใช่พยานในคืนนั้นของเราหรื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ