บทที่ 92 ตอนที่ 41 ติดค้างเราแม่ลูก/ตอนต้น

ตอนที่ 41 ติดค้างเราแม่ลูก

“หนิงเอ๋อร์ข้ากลับมาแล้ว” อี้อวี่หนิงมองใบหน้าที่บวมราวกับหัวหมู ริมฝีปากเหมือนเอาแผ่นแป้งย่างไปแปะเอาไว้สองแผ่นใหญ่ ๆ ทั้งมือเท้าก็ใหญ่ราวกับหมี จู่ ๆ นางก็หลุดหัวเราะออกมา

“เจ้าอย่าได้หัวเราะข้า ข้าก็เขินอายเป็นเช่นกัน” ครั้นเมื่อเขาพูดออกไป ริมฝีปากคนงามก็เม้มเข้าหากั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ