บทที่ 150 เห็นหน้าบุตรเป็นครั้งสุดท้าย

หลัวหยางโหวสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนจะเหยียดตัวยืนตรง สายตาคมกวาดตามองบุรุษทั้งสี่ที่ยังคงคุกเข่าไม่ไหวติง ชายหนุ่มเจ้าของจวนมิใช่ว่าจะเพิ่งเคยเจอคนเอ่ยขอร้องครั้งนี้ครั้งแรก ดังนั้นเจ้าเมืองหนุ่มจึงรู้อยู่แก่ใจดีว่าหากพวกเขายังไม่บรรลุผล ย่อมไม่มีทางลุกขึ้นมาง่าย ๆ

“คุณชายเผยเจ้าลืมเรื่องที่ข้าพูดกับ...