บทที่ 42 คนเจ้าคิดเจ้าแค้น

หลัวหยางโหวมัวแต่สนใจคำสนทนาของสตรีด้านในเรือน จึงมิทันสังเกตเห็นจางอ้ายเหลียน เมื่อได้ยินเสียงของสตรีรับใช้วัยกลางคนจึงสะดุ้งเล็กน้อย แต่ทว่าเพียงชั่วพริบตาเดียวเขาก็ปรับสีหน้าให้เรียบเฉยได้เป็นปกติดั่งเดิม

“ใช่แล้ว แต่ในเมื่อท่านแม่มีแขกอยู่ ข้าว่าข้ากลับก่อนจะดีกว่า” บุรุษหนุ่มแสร้งทำเป็นไม่รู้ว...