บทที่ 119: คุณพี่น้องทั้งสองคนน่าทึ่ง!

มุมมองของอเล็กซานเดอร์

“คุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ก็ได้นะ อเล็กซานเดอร์” นอร่าพึมพำ ขมวดคิ้วด้วยความกังวล น้ำเสียงของเธอเหมือนคำวิงวอนแผ่วเบาที่สั่นสะเทือนบางสิ่งลึกๆ ในใจผม

ผมโน้มตัวเข้าไปใกล้ขึ้น สายตาจับจ้องอยู่ที่เธอ “ผมยืนยัน ผมจะยกทุกอย่างที่ผมมีให้คุณครึ่งหนึ่ง”

เลียมเลิกคิ้ว แววตาคมกริบขึ้น...