บทที่ 219: ทุกคนกลัวว่าอเล็กซานเดอร์จะได้ความทรงจำกลับมา!

ฉันกับเจสันพุ่งไปที่ข้างเตียงของอเล็กซานเดอร์ หัวใจฉันเต้นรัวเหมือนค้อนทุบ ขนตาของเขากะพริบถี่ พยายามฝืนให้ลืมตาขึ้น ดวงตาคู่นั้น—ที่ปกติจะเป็นสีเขียวสดใสคมกริบ—บัดนี้กลับดูขุ่นมัวและเลื่อนลอย แต่ให้ตายสิ มันลืมขึ้นมาแล้ว

“อเล็กซานเดอร์?” เสียงของฉันเป็นแค่เสียงกระซิบสั่นเครือขณะโน้มตัวเข้าไปใกล้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ