บทที่ 59: คุณรับประทานอาหารกับใครใช่มั้ย?

มุมมองของนอร่า

ฉันก้าวออกจากโอปอล แอนด์ โอ๊ก แสงสีทองอร่ามของภัตตาคารหรูค่อยๆ ลับหายไปข้างหลัง ขณะที่ในหัวฉันฉายภาพการพบปะกับเลียม เทรย์เนอร์ซ้ำไปซ้ำมา มีอะไรบางอย่างในตัวเขาที่ทำให้ฉันไม่สบายใจ ไม่ใช่ความรู้สึกดึงดูด แต่เป็นลางสังหรณ์ที่คอยกวนใจว่าฉันกำลังมองข้ามอะไรบางอย่างที่เห็นได้ชัดเจนไป ดวงต...