บทที่ 78: พอ?เรากำลังมุ่งหน้าบ้าน

มุมมองของนอร่า

“ผมจะทำอะไรคุณได้” น้ำเสียงของอเล็กซานเดอร์อ่อนลง เป็นการเปลี่ยนแปลงที่แฝงความอันตรายจนฉันเสียวสันหลังวาบ “ผมก็แค่เป็นห่วงคุณ นอร่า เท่านั้นเอง”

“ตั้งแต่แรก” ฉันสวนกลับ เสียงสั่นสะท้านด้วยความโกรธ “นายมันก็แค่คนเห็นแก่ตัวมาตลอด คิดว่าโลกทั้งใบหมุนรอบตัวนายกับความปรารถนาอันบิดเบี้ยวข...